Strona główna » Kategoria "Przydatne informacje"

Kredyt dla firm na start i nie tylko. Po jakie zobowiązania sięgają przedsiębiorcy?

Rodzaje kredytów, z których mogą skorzystać przedsiębiorcy.

Każdy przedsiębiorca prędzej czy później będzie potrzebował skorzystać z kredytu bankowego. Jest to świetny sposób na pozyskanie taniego kapitału zewnętrznego. Firmy z ugruntowaną pozycją na rynku mogą liczyć na świetne warunki

Kredyt gotówkowy dla firm. Rodzaje kredytów bankowych dla przedsiębiorstw

Każde przedsiębiorstwo potrzebuje kapitału finansowego do funkcjonowania. Nawet mała jednoosobowa działalność gospodarcza będzie wymagała zakupu specjalistycznego sprzętu (odpowiedniego do konkretnej działalności). Zwłaszcza początkowo, gdy produkcja dóbr czy świadczenie usług nie przynoszą dużego zysku. Dlatego też powstało wiele sposobów zdobywania funduszy do firmy. Jednym z nich jest kredyt bankowy dla firm.

Wśród kredytów dla przedsiębiorców można wyróżnić:

  • kredyt obrotowy,
  • kredyt inwestycyjny,
  • kredyt dla nowych firm,
  • limit na rachunku bieżącym,
  • kredyt pomostowy,
  • kartę kredytową dla firm.

Wzięcie kredytu na otwarcie i rozwój firmy zawsze stanowi ryzyko – nie tylko dla przedsiębiorcy, ale i dla banku. Każda z tych form finansowania ma swoje wady i zalety. Niezależnie od tego, czy jest to określony rodzaj kredytu konsumpcyjnego dla osoby prywatnej czy kredyt inwestycyjny na rozpoczęcie działalności gospodarczej, należy uważnie zapoznać się z kosztami. Głównym wskaźnikiem jest tu RRSO, czyli Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania. Jednak przedsiębiorca powinien też sprawdzić, co stanowi koszty dodatkowe w danym banku.

Warto wiedzieć, że banki mają większe oczekiwania wobec przedsiębiorcy niż np. firmy pożyczkowe. Dlatego przedsiębiorca powinien wykazać się zdolnością kredytową i pozytywną historią w BIK. Bank może wymagać wkładu własnego lub zabezpieczenia spłaty kredytu. Im większa kwota zobowiązania, tym bardziej wymagania banku będą wzrastały. Nie jest tak bez powodu. Statystycznie tylko 66,3 proc. nowych firm przeżywa pierwszy rok działalności. Z perspektywy banku udzielenie kredytu nowej firmie stanowi zwiększone ryzyko kredytowe. Przyczynia się ono do obniżenia kwoty udzielonego kredytu lub negatywnej decyzji kredytowej. Dlatego tak bardzo ważny jest dobry biznesplan, realnie określający koszty firmy, wkład własny i inne zabezpieczenia.

Kredyt inwestycyjny a obrotowy. Formy finansowania kapitału firmy

Znacznie więcej szans na uzyskanie kredytu inwestycyjnego posiadają biznesmeni, których firmy już funkcjonują i przynoszą zyski. Banki wymagają zazwyczaj okresu działalności przedsiębiorstwa od 6 miesięcy do nawet 1 roku. Najpopularniejsze produkty finansowe pozwalające na finansowanie działalności gospodarczej to kredyty obrotowe i inwestycyjne.

Kredyt obrotowy jest krótkoterminowy, banki przyznają go zazwyczaj na okres od 12 do 36 miesięcy. Może to być zobowiązanie odnawialne lub nieodnawialne. Pierwszy taki kredyt jest udzielany zazwyczaj na okres jednego roku. W ten sposób można pożyczyć nawet do 1 mln. zł. Wszystko zależy od zdolności kredytowej danego przedsiębiorstwa. Przed przydzieleniem kredytu obrotowego badana jest m.in. częstotliwość i wysokość obrotów na koncie firmowym. Kredyt ten pozwala na opłacanie bieżących potrzeb przedsiębiorstwa, m.in:

  • zakup surowców,
  • wypłata dla pracowników,
  • opłacenie składek ZUS i US,
  • pokrycie kosztów administracyjnych.

Potrzeby związane z rozwojem przedsiębiorstwa można sfinansować poprzez kredyt inwestycyjny. Środki z niego można przeznaczyć na przedsięwzięcia, których celem jest zwiększenie kapitału firmowego, czyli:

  • nieruchomości,
  • samochodów,
  • sprzętu elektronicznego,
  • specjalistycznych urządzeń,
  • specjalistycznego oprogramowania,
  • patentu,
  • modernizacja posiadanych budynków i maszyn.

Kredyt inwestycyjny charakteryzuje się zazwyczaj udzieleniem wysokiej kwoty na określony w umowie cel. Może być udzielony na okres nawet powyżej 20 lat. Przyznawany jest po uzyskaniu pozytywnej oceny finansowo – ekonomicznej. Zazwyczaj wymaga minimalnego wkładu własnego w wysokości od 10 do 20 proc. (w zależności od banku). Innym warunkiem może być zabezpieczenie – często są to kredyty hipoteczne. Takie kredyty są kierowane do przedsiębiorstw posiadających dobrą pozycję na rynku i działają min. od 1 roku do 2 lat.

Kredyt na rachunku bieżącym, a karta kredytowa

Linia kredytowa na rachunku bieżącym to odmiana kredytu obrotowego, działa na podobnej zasadzie co debet na Rachunku Oszczędnościowo-Rozliczeniowym. Pierwsza umowa zazwyczaj jest podpisywana maksymalnie na 12 miesięcy. Jeśli przedsiębiorca będzie się wywiązywał z umowy, istnieje możliwość przedłużenia umowy. Wysokość przyznanego limitu zależy przede wszystkim od obrotów na rachunku firmowym. I w tym przypadku bank może brać pod uwagę rodzaj zabezpieczenia spłaty. Banki mogą też oczekiwać funkcjonowania takiego rachunku przez min. 3 miesiące.

Linia kredytowa podobnie jak każdy kredyt jest obciążona oprocentowaniem. Przedsiębiorca płaci je tylko za kwotę, którą wykorzystał w ramach limitu. Nie warto go też przekraczać, bo informacje na ten temat mogą obniżyć wiarygodność kredytową przedsiębiorcy. W ten sposób można niepotrzebnie obniżyć punktację BIK i wpłynąć na decyzję banku przy przyznaniu innego rodzaju kredytu na większą kwotę.

Ciekawą formą dostarczenia niewielkiego kapitału do firmy jest karta kredytowa. Od linii kredytowej różni się tym, że na potrzeby karty kredytowej otwierany jest oddzielny rachunek bankowy. Mogą z niej skorzystać zarówno mikroprzedsiębiorstwa, jak i małe i średnie firmy. Maksymalny limit kredytowy może wynieść od 50 tys. (w banku ING czy w Idea Banku), do 100 tys. (np. w Nest Banku). Przedsiębiorca będzie musiał zapłacić prowizję za prowadzenie konta i odsetki za każdą pożyczoną kwotę po upływie okresu bezodsetkowego (zazwyczaj 52 dni).

Kredyt na działalność gospodarczą. Skąd wziąć pieniądze na otworzenie firmy?

Warunkiem otrzymania kredytu na start firmy jest złożenie wniosku w banku. Instytucje finansowe wymagają świetnej zdolności kredytowej. Dobrze jeśli kredytobiorca może przedstawić dokumenty potwierdzające wyniki finansowe od początku działalności. Banki mogą wymagać:

  • biznesplanu,
  • zaświadczenia o możliwości zabezpieczenia kredytu, np. hipoteki,
  • wpisu do rejestru działalności gospodarczej.

Kredyty na start mogą mieć zróżnicowaną formę. Banki dostosowują je z reguły do możliwości finansowej kredytobiorcy. Najprościej otrzymać niewielki limit na rachunku bieżącym, najtrudniej – kredyt inwestycyjny na dużą kwotę. Uzyskanie takiego dofinansowania na rozpoczęcie działalności gospodarczej jest bardzo trudne nie tylko ze względu na statystyki. Główną przyczyną jest to, że bank nie ma możliwości obliczenia ryzyka kredytowego. W przypadku dopiero powstającej firmy może być różne w zależności od wykonywanego zawodu. To jeden z powodów dla których specjaliści odradzają rezygnację ze stałego zatrudnienia na rzecz nowo otwieranego biznesu.

Kredyt dla firm bez zaświadczeń – pożyczka pozabankowa dla przedsiębiorców

Alternatywą dla kredytu na start firmy może być pożyczka pozabankowa. Niektóre z nich oferowane są już od pierwszego dnia działalności gospodarczej. Pieniądze mogą pojawić się na koncie nawet tego samego dnia. Kwota pożyczki to od 300 zł do nawet 150 tys. zł. Jednoosobowe działalności gospodarcze i małe firmy zazwyczaj korzystają z pożyczek na zasadach podobnych do ofert dla osób prywatnych. Jednak przy wysokich kwotach konieczny może okazać się poręczyciel i dodatkowe zabezpieczenie. To z jednej strony obniży koszty pożyczki. Z drugiej dodatkowe zabezpieczenie pozwoli uniknąć kłopotów finansowych w razie braku zysków z firmy.

Pożyczka inwestycyjna jest udzielana na dowolny cel. Firmy pożyczkowe nie wymagają przedstawienia dokumentów potwierdzających konkretne wydatki. Procedura udzielenia pożyczki zazwyczaj zostaje skrócona do minimum. Nie ma jednak szansy na udzielenie pożyczki inwestycyjnej ze złą historią w BIK. Brak zdolności kredytowej również może być przeszkodą.

Z tego powodu dobrym pomysłem jest stworzenie nierejestrowej działalności gospodarczej. W kwietniu 2018 roku weszła w życie tzw. Konstytucja biznesu. Brak konieczności rejestracji firmy obowiązuje wszystkie działalności, których miesięczny dochód nie przekracza 2019 r. 1125 zł. Nie jest to działalność, która pozwala na wysoki dochód, jednak daje szansę sprawdzenia, czy pomysł na biznes jest rentowny. Dzięki temu przedsiębiorca ma szansę poprawić swoją zdolność kredytową i zacząć budować historię kredytową.

Rodzaje kredytów – jakie zobowiązanie finansowe wybrać?

Jakie są rodzaje kredytów

Dzisiaj praktycznie każdy żyje na kredyt. Pożyczamy pieniądze na nowe mieszkanie, nowe meble i sprzęt RTV. W zależności od potrzeb wybieramy te kredyty, które wydają się być w danej sytuacji najkorzystniejsze. Bankowe produkty finansowe można podzielić na różne rodzaje. Warto sprawdzić, z czym wiąże się każdy z nich zanim zdecydujemy się pożyczyć pieniądze od banku.

Kredyt – co to jest?

Kredyt to jedna z najbardziej popularnych form zobowiązania finansowego. Jest udzielany przez banki po tym, jak wnioskujący o zobowiązanie klient przejdzie weryfikację, która jest w tym przypadku znacznie bardziej skomplikowana niż w firmach pożyczkowych. Kredyty to domena banków – instytucje pozabankowe nie udzielają kredytów. Przedmiotem kredytu są pieniądze przeznaczone na konkretny lub dowolny cel. Prawa i obowiązki obu stron – klienta i instytucji bankowej – zostały zawarte w ustawie Prawo bankowe.

Kredyt to zobowiązanie zwrotne – podpisanie umowy to jednocześnie zobowiązanie do zwrócenia pieniędzy w określonym terminie. Wszelkie dodatkowe opłaty wraz z oprocentowaniem nominalnym muszą zostać opisane poprzez RRSO. Banki samodzielnie ustalają, jakie koszty zaliczą do Rzeczywistej Rocznej Stopy Oprocentowania. Dodatkowo jest to zobowiązanie zabezpieczone – np. poprzez różne ubezpieczenia czy zabezpieczenie rzeczowe (kredyt samochodowy, kredyt hipoteczny).

Zawarcie umowy kredytu powoduje, że bank zobowiązany jest do przekazania kredytobiorcy określonych umową środków. Konsument korzystając z nich, musi trzymać się warunków zapisanych w umowie. Najważniejszym obowiązkiem kredytobiorcy jest zwrócenie zobowiązania wraz z odsetkami oraz prowizją, we wspólnie uzgodnionym terminie. Wszelkie zmiany w umowie muszą zostać określone w formie aneksu do pierwotnej dokumentacji.

Rodzaje kredytów – który wybrać?

Istnieje kilka rodzajów kredytów bankowych. Mogą one dzielić się na zobowiązania celowe i kredyty gotówkowe na dowolny cel. Na rodzaj kredytu wpływa również jego forma np. karta kredytowa czy limit odnawialny. Konkretna suma może zostać wypłacana na konto kredytobiorcy jednorazowo lub w transzach. Banki tworzą też różne oferty dla konsumentów i przedsiębiorców.

Rodzaj kredytu zazwyczaj jest dobierany z uwzględnieniem potrzeb klienta, zysku, jaki chce osiągnąć bank i zdolności kredytowej wnioskującego. Mogą one różnić się w zależności od instytucji. Ustawa o kredycie konsumenckim nakazuje jasno przedstawić wszystkie koszty, dlatego w teorii nie powinno być problemów z porównaniem dwóch takich samych ofert w różnych bankach.

Procedura kredytowa – na czym polega?

Proces przyznawania kredytu zależy od kwoty, którą konsument chce pożyczyć od tej instytucji i od jego zdolności finansowej i rodzaju kredytu. Np. przy kredycie hipotecznym wymagania banku znacznie wzrastają. Bank po przyjęciu wniosku:

  • dokonuje oceny zdolności kredytowej,
  • sprawdza wiarygodność kredytową konsumenta,
  • przyznaje decyzję kredytową – może być to zgoda lub odmowa udzielenia kredytu,
  • ustala warunki umowy – warto pamiętać, że warunki umowy można negocjować.

Umowa o kredyt musi zostać zawarta na piśmie. Zgodnie z prawem bankowym musi zawierać wszelkie ustalenia, takie jak np. przyznana kwota. Jeśli kredyt jest przeznaczony na konkretny cel, musi on zostać jasno określony. Oprócz tego w umowie powinny znaleźć się też informacje na temat:

  • stron które zawierają umowę,
  • oprocentowania nominalnego,
  • RRSO kredytu, czyli wysokości prowizji i informacji o dodatkowych kosztach z nim związanych,
  • sposobu zabezpieczenia spłaty kredytu (np. hipoteka, samochód, gwarant),
  • warunków na jakich można dokonywać zmian – m.in. koszty związane z aneksowaniem umowy,
  • odsetek wynikających z opóźnień w spłacie,
  • możliwości szybszej spłaty zobowiązania przez klienta,
  • warunków wypowiedzenia umowy kredytu.

Wzór umowy kredytu można znaleźć na stronie internetowej kredytodawcy. Ważne by przed zaciągnięciem pożyczki nie sugerować się przykładową Rzeczywistą Roczną Stopą Oprocentowania czy oprocentowaniem nominalnym reklamowanym w telewizji, ponieważ nie są to jedyne koszty wzięcia zobowiązania. Warunki udzielenia kredytu zazwyczaj określane są indywidualnie. Mają na nie wpływ takie wskaźniki, jak zdolność kredytowa i pozytywna historia w BIK.

Kredyt dla klientów indywidualnych. Na co może się zdecydować konsument?

Istnieje wiele opcji otrzymania kredytu z banku. Najtańszym i najłatwiejszym w uzyskaniu jest debet na koncie. Może go otworzyć każdy, kto posiada regularne wpływy. Debet pozwala na stworzenie sobie pozytywnej historii kredytowej, bo klient pożycza tylko tyle, ile jest w stanie oddać w ciągu jednego miesiąca. Często pierwszy rok korzystania z niego jest darmowy (mimo że za samo uruchomienie należy zapłacić prowizję). W kolejnych latach natomiast banki pobierają prowizję od każdej pożyczonej kwoty. Debet spłacany jest w pierwszej kolejności – bank po prostu ściąga należność z najbliższego wpływu.

Inne sposoby kredytowania:

  • karta kredytowa,
  • kredyt konsumencki,
  • kredyt konsumpcyjny,
  • kredyt hipoteczny,
  • kredyt konsolidacyjny.

Karta kredytowa działa podobnie jak debet – jednak na jej cel otwierany zostaje nowy Rachunek Oszczędnościowo Rozliczeniowym. Przyznanie limitu na karcie zależy od zdolności kredytowej klienta. Karta stanowi uniwersalny środek płatniczy, pozwala na płatność w supermarkecie i w sklepie internetowym. Należy jednak uważać na:

  • opłaty związane z pobieraniem gotówki z bankomatu,
  • opłaty związane z przekroczeniem limitu kredytowego,
  • spread przy płatnościach za granicą.

Kredyt konsumencki i konsumpcyjny. Zobowiązania długoterminowe

Wyróżnia się dwa rodzaje kredytów udzielanych przez banki: konsumencki i konsumpcyjny. Pierwszy z nich określa ustawa o kredycie konsumenckim. Ustala ona prawa i obowiązki zarówno kredytobiorcy, jak i kredytodawcy. Oprocentowanie kredytu konsumenckiego jest ograniczone i nie może przekroczyć czterokrotności stopy lombardowej NBP (obecnie 10 proc.). Ustawa nakazuje też zawieranie czytelnych i jasnych informacji na temat kredytu w umowie – klient musi je poznać przed zaciągnięciem zobowiązania.

Za umowę o kredyt konsumencki uznawany jest dokument, który:

  • jest oferowany w ramach działalności gospodarczej (np. przez bank),
  • oferuje kwotę do maksymalnej wysokości 255 550 zł,
  • nie jest przeznaczony na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Kredyty konsumpcyjne można zaciągnąć do kwoty 200 tys zł. Podzielone są na gotówkowe oraz bezgotówkowe. W pierwszym przypadku gotówka zostaje wypłacona klientowi w banku lub przelewa się ją na konto osobiste kredytobiorcy. Natomiast forma bezgotówkowa służy opłaceniu dóbr nabywanych przez kredytobiorcę. Np. przy zakupie samochodu lub sprzętu AGD. Bank przekazuje pieniądze bezpośrednio do sprzedawcy. Kredyty konsumpcyjne charakteryzują się:

  • dopasowanym okresem kredytowania,
  • dogodnym oprocentowaniem,
  • szybką wypłatą pożyczki,
  • możliwością spłaty jednorazowej lub w ratach.

Rata obu kredytów musi być dopasowana do konsumenta. Może on wybrać raty stałe, malejące lub ratę balonową (ta ostatnia jest szczególnie korzystna przy leasingu). Kredyty konsumpcyjne często związane są z promocjami zwalniającymi z dodatkowych opłat.

Kredyt hipoteczny – najłatwiej we wspólności małżeńskiej

W 2018 roku wartość kredytów mieszkaniowych wyniosła 53 mld zł. Kredyt hipoteczny to jedno z największych zobowiązań finansowych w życiu konsumenta. Wpływa na to cena nowo kupionego mieszkania. W znalezieniu najtańszego kredytu hipotecznego pomogą porównywarki. Zazwyczaj jest to kredyt zaciągany w celu kupna nieruchomości na potrzeby własne klienta lub pod wynajem. Osoba, która chce zaciągnąć wysoką kwotę pod budowę domu musi odznaczać się świetną historią kredytową. Od 2017 roku przy składaniu wniosku o kredyt hipoteczny wymagane jest min. 20 proc. wkładu własnego.

Okres kredytowania może trwać nawet 35 lat, dlatego banki wymagają umowy o pracę i różnych form ubezpieczenia. Kwota kredytu może wynieść nawet powyżej 500 tys. zł, jednak wymaga to wysokiej zdolności kredytowej, która w każdym banku jest wyliczana inaczej. Natomiast na zmniejszenie kosztów kredytu może mieć historia w BIK. Dlatego jeśli konsument planuje kupić mieszkanie na kredyt, powinien zbudować świadomie scoring w Biurze Informacji Kredytowej.

Pieniądze mogą zostać wypłacone jednorazowo (gdy przedmiotem kredytu jest kupno mieszkania) i w transzach (kredyt na budowę domu). Umowa kredytu określa nie tylko kwotę udzielonego zobowiązania, ale też czy trafi ona:

  • do osoby sprzedającej nieruchomość,
  • do kredytobiorcy w celu budowy domu,
  • do innego banku, gdy kredytobiorca postanawia kupić nieruchomość obciążoną hipoteką.

Istnieje również możliwość zaciągnięcia kredytu konsolidacyjnego odwróconego. Konsument przenosi prawo własności do nieruchomości na rzecz banku. Ten z kolei jest zobowiązany wypłacać dożywotnią emeryturę w zamian za mieszkanie. Po śmierci kredytobiorcy, rodzina może przejąć prawo własności nad nieruchomością po uregulowaniu zadłużenia.

Kredyt konsolidacyjny. Na czym polega?

Innym rodzajem kredytu zaciągniętego z banku jest kredyt konsolidacyjny. Kredyt zaciągnięty jest w celu spłaty kilku różnych zobowiązań, pożyczonych w różnych instytucjach. Kredyt konsolidacyjny można zabezpieczyć zastawem nieruchomości należącej do klienta banku. Ważne aby taka hipoteka nie była obciążona innym kredytem. Banki opłacają do około 60 proc. wartości nieruchomości.

Kredyt konsolidacyjny pod zastaw hipoteki charakteryzuje się niskim oprocentowaniem ze względu na rodzaj zabezpieczenia. Może być zaciągnięty na długi okres – nawet do 15 lat. Trudno jednak otrzymać taki kredyt bez zdolności kredytowej – tutaj bardziej pomocne będą firmy pożyczkowe. Jest to też rozwiązanie droższe niż kredyt na kupno mieszkania.

Wysokość raty po konsolidacji powinna być niższa niż suma dotychczasowych rat w sytuacji, gdy okres spłaty nie będzie radykalnie krótki. W ten sposób łatwiej odzyskać kontrolę nad przepływającymi pieniędzmi i ustabilizować swoją sytuację finansową. Z drugiej strony dłuższy okres spłaty kredytu wiąże się ze zwiększeniem kosztów ogólnych kredytu.

Kredyt bankowy – o czym warto pamiętać? Podsumowanie

Każdy medal ma dwie strony – tak można określić również kredyty zaciągane w instytucjach finansowych. Wiele zależy od formy kredytu. Warto jednak pamiętać, że z żadnego nie powinno się korzystać lekkomyślnie. Nie warto zaciągać kredytu pod wpływem promocji, która często jest chwytem marketingowym.

Co jeszcze warto wiedzieć?

  • Złożenie zbyt wielu wniosków o kredyt obniża scoring BIK,
  • negatywny wpis widnieje w BIK przez 5 lat,
  • historię w BIK i swoją zdolność kredytową lepiej ocenić samodzielnie przed złożeniem wniosku o kredyt,
  • nie wszystkie kredyty udzielane zostają ze stałym oprocentowaniem,
  • harmonogram spłaty kredytu ma wpływ na jego koszt,
  • opóźnienia w spłacie kredytu i aneksy do umowy wiążą się z dodatkowymi kosztami,
  • przy określaniu kosztów kredytu trzeba zwrócić uwagę na RRSO.

Każdy kredytobiorca ma prawo do przedterminowej spłaty kredytu. Warunki takiej spłaty powinny znaleźć się w umowie pożyczki. Konsument ma również prawo do zrezygnowania z umowy kredytowej w ciągu 14 dni od jej podpisania. Nie musi w tym czasie podawać przyczyny odstąpienia od umowy. W tej sytuacji jego obowiązkiem będzie zwrócenie pożyczki w ciągu 30 dni od daty rezygnacji, wraz z odsetkami naliczonymi w ciągu tych kilku dni.

Jak sprawdzić zdolność kredytową?

Czy dostane kredyt, czyli co wpływa na naszą zdolność kredytową

Obliczenie zdolności kredytowej umożliwia określenie czy stać nas na kolejne zobowiązanie. Można sprawdzić ją również w banku lub z pomocą doradcy finansowego. Na ocenę możliwości zaciągnięcia kredytu wpływa wiele czynników, w tym m.in. koszty miesięcznego utrzymania i zadłużenia.

Zdolność kredytowa – na co bank zwróci uwagę przy zaciąganiu kredytu?

Każdy bank przed udzieleniem pożyczki bada zdolność klienta do spłacenia zobowiązania. Pozwala to oszacować ryzyko wiążące się z udzieleniem kredytu nowemu klientowi. Takie działanie jest obliczone zarówno na korzyść banku, jak i konsumenta, gdyż nie pozwala na pożyczenie kwoty przekraczającej jego możliwości. W związku z tym większość instytucji finansowych weźmie pod uwagę:

  • uzyskiwane przez konsumenta dochody,
  • walutę, w której konsument otrzymuje dochód,
  • koszty miesięcznego utrzymania,
  • zadłużenia, które obecnie spłaca konsument.

Inne czynniki, które mogą zostać sprawdzone przy wyliczaniu zdolności finansowej to wiek kredytobiorcy i jego stan cywilny. Ważną informację stanowi też forma zatrudnienia. Najlepszą według banków jest umowa o pracę na czas nieokreślony. Przy badaniu ryzyka udzielenia kredytu brane jest też pod uwagę wykształcenie i wykonywany zawód, a nawet staż pracy, które wpływają na wysokość pensji.

Negatywna ocena zdolności kredytowej może spowodować odmowę udzielenia kredytu lub pożyczki. Istnieje jednak kilka sposobów na jej zwiększenie:

  • spłacenie wcześniejszych zobowiązań,
  • rezygnacja z karty kredytowej lub debetu,
  • znalezienie lepiej płatnej pracy,
  • wydłużenie okresu spłaty kredytu.

Gdzie sprawdzić swoją zdolność kredytową?

Zdolność kredytową można sprawdzić samodzielnie, jeszcze przed złożeniem wniosku o chwilówkę lub kredyt. Najprostszym sposobem jest narysowanie na kartce tabelki i wypełnienie jej według prostego wzoru różnicy. Należy tam wpisać kwotę swoich przychodów i odjąć od niej wszystkie stałe zobowiązania, takie jak rachunki czy inne stałe opłaty.

Zbadanie swojej zdolności kredytowej pomaga w określeniu maksymalnej wysokości zobowiązania. Warto skorzystać z możliwości, jakie daje internet, np. z kalkulatora zdolności kredytowej lub z pomocy doradcy finansowego. Fachowiec dodatkowo wyjaśni wszelkie wątpliwości związane z kosztami kredytu lub pożyczki.

Ostatecznie każdy bank sprawdza zdolność kredytową konsumentów we własnym zakresie. Instytucja finansowa ma prawo do subiektywnej oceny zdolności kredytowej klientów. Z tego powodu nie warto rezygnować z kredytu pomimo jednej decyzji negatywnej. Jeśli kredyt w banku jest niemożliwy do uzyskania, zawsze można zwrócić się w stronę firm pożyczkowych, które podchodzą do zdolności kredytowej mniej restrykcyjnie.

Zdolność kredytowa a historia kredytowa

Zdolność finansowa często mylona jest z historią w BIK. Informacje zawarte w bazie danych Biura Informacji Kredytowej mogą mieć wpływ na ocenę wiarygodności kredytowej. Historia kredytowa klienta zawiera dane o wszystkich zobowiązaniach, jakie posiadają klienci banków i firm pożyczkowych.

Wiarygodność kredytową określamy na podstawie tzw. punktacji BIK. Ma ona wpływ na obniżenie oprocentowania kredytu. Instytucje finansowe otrzymają raport z informacjami na temat terminowej spłaty rat i problemów w płatnościach. Biuro Informacji Kredytowej nie zbiera danych na temat przychodów klientów firm pożyczkowych.

Zła historia nie dyskwalifikuje osoby, która chce zaciągnąć pożyczkę lub kredyt. Może jednak przyczynić się do zwiększenia kosztów, które bank potraktuje jako rekompensatę za poniesione ryzyko. Dlatego warto zadbać również o historię kredytową w BIK – to przyczyni się do większych oszczędności np. przy kredycie hipotecznym.

Zakup nieruchomości, czyli po co nam kredyt hipoteczny

Kupujemy mieszkanie czyli jak otrzymać tani kredyt hipoteczny

Kredyt hipoteczny to wieloletnie zobowiązanie, które może ułatwić kupienie mieszkania. Aby go uzyskać, potrzebna jest zdolność kredytowa, pozytywna historia w BIK i wkład własny w wysokości 20 proc. Na całkowity koszt kredytu wpływa wiele czynników – m.in. okres kredytowania i wysokość stóp procentowych. Zaciągając kredyt warto pamiętać, że jego wysokość jest zależna od banku i indywidualnych możliwości finansowych klienta.

Co to jest kredyt hipoteczny? Jak dostać kredyt na mieszkanie

Kredyt hipoteczny to produkt bankowy umożliwiający m.in. kupno mieszkania z niewielkim wkładem własnym. Kusi rekordowo niskimi stopami procentowymi. RRSO dla kredytu hipotecznego wynosi obecnie od 3,47 proc do 4,33 proc. Oprócz kredytu studenckiego są to najtańsze zobowiązania finansowe ze względu na rodzaj zabezpieczenia.

Kredyt hipoteczny to wieloletnie zobowiązanie. Spłaca się go nawet do 35 lat. Kredyt ten jest charakteryzowany ze względu na cel:

  • tradycyjny kredyt hipoteczny na zakup ziemi, mieszkania lub innego budynku,
  • kredyt budowlano hipoteczny – pieniądze są wypłacane stopniowo, w miarę postępu prac budowlanych,
  • kredyt refinansowy – można skorzystać z tej opcji gdy kredytobiorca planuje przenieść kredyt hipoteczny do innego banku,
  • kredyt konsolidacyjny – czyli produkt, który łączy inne kredyty w jeden.

Kredyt hipoteczny można zaciągnąć zarówno w złotówkach, jak i w walucie obcej. Do 22 lipca 2017 roku państwo nie ingerowało w decyzje obywateli. Katastrofalna sytuacja osób, które zaciągnęły kredyt hipoteczny we frankach, doprowadziła do zmiany. Obecnie Rekomendacja S narzuca zasadę zaciągania kredytu w walucie, w której zarabia się pieniądze albo posiada większość oszczędności.

Oczywiście rynek pożyczek pozabankowych również oferuje pożyczkę pod zastaw nieruchomości. Stanowi alternatywę dla bankowej pożyczki konsolidacyjnej i inwestycyjnej.

Kredyt hipoteczny a zdolność kredytowa. Warunki kredytu na mieszkanie

Podstawowym warunkiem do otrzymania kredytu hipotecznego jest odpowiednia zdolność kredytowa. Można ją sprawdzić za pomocą kalkulatora zdolności kredytowej lub skonsultować się z doradcą finansowym. Inne elementy, które bank weźmie pod uwagę to:

  • dobra historia kredytowa – zła historia (podobnie jak jej brak) może negatywnie wpłynąć na decyzję banku co do udzielenia kredytu. Nawet jeśli konsument otrzyma go od banku, może się okazać, że koszty zobowiązania będą różne dla dwóch osób z inną historią kredytową. Warto zadbać o nią jeszcze przed znalezieniem mieszkania, np. przez wzięcie małego kredytu gotówkowego lub zaciągnięcie chwilówki. Wiele firm oferuje pierwszą chwilówkę za darmo. Taki rodzaj zobowiązania jest najtańszy na rynku. Pozytywna informacja o konsumencie pojawi się w BIK w momencie terminowej spłaty zobowiązania;
  • wiek kredytobiorcy – Bank bierze pod uwagę również to, ile lat będzie miał kredytobiorca po spłaceniu zobowiązania. Najlepiej jeśli jest on w wieku między 20. a 35. rokiem życia. Młodszy klient dla banku oznacza mniejsze ryzyko;
  • liczba osób w gospodarstwie domowym – im więcej osób, tym mniej pieniędzy można przeznaczyć na spłatę zobowiązania. Dla banku jest to też informacja, czy rodzinę rzeczywiście stać na spłatę rat kredytu;
  • rodzaj umowy o zatrudnienie – może to być umowa zlecenie, kontrakt czy własna działalność gospodarcza. Najlepiej, gdy jest to umowa o pracę na czas nieokreślony, ważne aby dochód był stały i przewidywalny.

Bank będzie też wymagał dostarczenia odpowiedniej dokumentacji przed podpisaniem umowy:

  • wniosek o kredyt hipoteczny,
  • dowód osobisty,
  • drugi dokument potwierdzający tożsamość,
  • skrócony odpis aktu małżeństwa – jeśli mieszkanie kupuje się we wspólności małżeńskiej,
  • umowa o pracę na czas określony lub nieokreślony,
  • dokumenty dotyczące nieruchomości – w zależności od rodzaju budynku i rodzaju hipoteki będą to inne dokumenty.

Kredyt hipoteczny bez wkładu własnego – czy to możliwe?

Do 2014 roku istniała możliwość zaciągnięcia kredytu nawet do 120 proc. wartości mieszkania bez wkładu własnego. Jednym z założeń Komisji Nadzoru finansowego było wprowadzenie nominalnego wkładu własnego w wysokości 20 proc. wartości kredytu. Rekomendacja S. powstała w odpowiedzi na zagrożenie dla kredytobiorców i banku. Ma ona na celu ochronę interesów zarówno kupującego mieszkanie, jak i banku. A co w sytuacji, kiedy dana osoba nie posiada wkładu własnego?

Istnieją 3 bezpieczne sposoby na zakupienie mieszkania bez wkładu:

  • zaciągnięcie pożyczki u dewelopera – wkład własny może zostać zabezpieczony przy okazji podpisywania umowy na zakup mieszkania z deweloperem. Jest to sytuacja korzystna dla obu stron. Konsument nie musi szukać innego sposobu na odłożenie wkładu własnego. Deweloperowi natomiast zależy na sprzedaży nieruchomości;
  • zawyżenie wartości nieruchomości – warto szukać okazji m.in. na rynku wtórnym. Osoby, którym zależy na szybkiej sprzedaży, często zaniżają wartość nieruchomości. Różnicę między wartością a kosztem mieszkania bank może uznać za wkład własny konsumenta;
  • zabezpieczenie innej nieruchomości – zabezpieczeniem może być m.in. mieszkanie własne lub mieszkanie osoby trzeciej, działka budowlana i budynki przemysłowe. W ten sposób można zabezpieczyć kupno mieszkania pod wynajem. Dzięki takiemu kredytowi rozbudowuje się swój portfel inwestycyjny, który może być pożytkiem np. na emeryturze.

Do tej pory można było też skorzystać z programu rządowego Mieszkanie Dla Młodych, kończy się on jednak w 2018 roku. Od 2019 roku wejdzie inny program – Indywidualne Konto Mieszkaniowe, który ma polegać na premiowaniu regularnych oszczędności przeznaczonych na mieszkanie. Wkład własny może też pochodzić z kredytu gotówkowego, choć to rozwiązanie będzie droższe.

Całkowity koszt kredytu hipotecznego – za co będzie musiał zapłacić konsument?

Koszt kredytu hipotecznego jest wysoki nie tylko ze względu na cenę mieszkania. Przed podpisaniem umowy trzeba przejrzeć harmonogram spłaty. Suma wszystkich rat pokaże, ile realnie będzie musiał oddać klient. W koszt rat wpisane są takie elementy jak:

    • opłata przygotowawcza,
    • prowizja za udzielenie kredytu,
    • oprocentowanie kredytu hipotecznego,
    • wpis do księgi wieczystej,
    • podatek od czynności cywilnoprawnych,
    • inne produkty okołokredytowe sprzedawane przez bank, takie jak karta kredytowa, konto bankowe, ubezpieczenie kredytu.

 

Zaciągając kredyt należy też pamiętać, że na całkowity koszt kredytu wpływa też okres kredytowania. Im dłuższy jest to termin, tym więcej pieniędzy konsument odda do banku. Klient, który chce szybciej spłacić kredyt i posiada na to środki, może stopniowo nadpłacać kredyt (warto tutaj zobaczyć, jaki jest dopuszczalny limit nadpłaty) lub złożyć wniosek o aneks do umowy. Opłacalność takiej decyzji trzeba jednak wyliczyć samemu. Bardziej korzystne może okazać się odłożenie tych pieniędzy na lokacie.

Handel walutami w kantorach internetowych – dobry sposób na zarobek?

handel walutami online

Jednym ze sposobów inwestowania jest handel walutami. Dzięki możliwościom, które daje internet jest to jeden z ciekawszych sposobów na lokowanie kapitału. W jaki sposób zarabiać na wymianie walut? Ile dzięki temu można zarobić? Czy trzeba płacić podatek przy handlowaniu walutami?

Handel walutami – jak zarabiać na walutach?

Sam proces wymiany walut jest prosty. Konsument inwestuje konkretną kwotę i kupuje walutę po to, by za jakiś czas sprzedać ją drożej. Można to robić przez Internet – wystarczy zalogować się na stronie danego kantoru. Najważniejsze jest sprzedanie waluty w odpowiednim momencie, tzn. wtedy gdy waluta będzie najdroższa. Nie warto tutaj liczyć na szczęśliwy traf.

Inwestować można zarówno przez kantory online, jak i na rynku forex. Nie wymaga to szerokiej wiedzy. Pierwsze kroki można postawić z niewielkim kapitałem. Jednak straty na forexie mogą być dotkliwe. Aby inwestycje stwarzały mniejsze ryzyko, warto wiedzieć co wpływa na zmianę cen walut. Reagują one na:

  • dane makroekonomiczne – wzrost gospodarczy, inflacja i stopy procentowe,
  • politykę – jeśli gospodarka wzrasta i posiada dobre perspektywy, to waluta danego kraju będzie zyskiwała na wartości w stosunku do innych walut. Jeśli jednak sytuacja polityczna nie będzie sprzyjająca, to i złoty spadnie w stosunku np. do euro czy funta,
  • stabilność walut – to bardzo ważny element. Ma znaczenie dla gospodarek w Stanach Zjednoczonych, w Niemczech czy w Wielkiej Brytanii.

Warto zaznaczyć, że sytuacja na rynku walutowym jest dynamiczna – ceny walut zmieniają się często. Inwestycje na rynku walutowym to gra, w której można zyskać, ale i stracić. Dużo bezpieczniejsze jest wymienianie w kantorach online.

Zarabianie na walutach w kantorze online- ile można zarobić?

Na sprzedaży walut w internecie można oszczędzać, ale i zarabiać. Tutaj wszystko zależy od kwoty przeznaczonej na inwestycję. Można też skorzystać z tzw. dźwigni finansowej 1:100. Jest ona oparta na spekulacjach, które stanowią spore ryzyko – ale też szansę na bardzo duży zysk.

W praktyce kapitał włożony przez inwestora stanowi 1 procent zabezpieczenia transakcji. Dla 10 tys. zł istnieje możliwość zarobienia 100 tys., ale też ryzyko strat jest wprost proporcjonalne do zysku. Takie ryzyko mogą ponieść tylko osoby, które nie muszą bać się strat. Bez odpowiedniej wiedzy nie powinno się korzystać z takiej dźwigni – zadłużenie może być utrudnieniem na lata.

Zastanowić się trzeba także nad wyborem waluty. Większość inwestorów decyduje się na te najbardziej stabilne:

  • frank szwajcarski,
  • dolar amerykański,
  • funt brytyjski.

Warto też zdawać sobie sprawę z tego, że od zarobionej kwoty będzie trzeba zapłacić także spread. Jest to kwota ustalona przez bank lub kantor, którą instytucja finansowa zarobi za to, że dokonała przewalutowania:

  • bank – ok. 22 do 37 groszy,
  • kantor stacjonarny – ok. 9 do 12 groszy,
  • kantor internetowy – ok. 3 do 4 groszy.

W tym miejscu można też odpowiedzieć sobie na pytanie – czy warto na taką inwestycję pożyczyć np. chwilówkę? Chociaż pożyczka inwestycyjna to zdecydowanie dobry pomysł w wielu przypadkach, to tutaj warto się wstrzymać. Przynajmniej do czasu, gdy inwestor nie pozna dobrze tej dziedziny. Pożyczonych pieniędzy nie warto też pomnażać przy pomocy dźwigni finansowej bo w przypadku niepowodzenia wysokie zobowiązanie będzie dodatkowo powiększone.

Zarabianie na walutach a podatek – czy trzeba go zapłacić?

Każda osoba uzyskująca przychód powinna odprowadzić podatek. Tutaj należy zwrócić uwagę na ustawę o podatku dochodowym. Określa ona, że różnice kursowe są przychodem z działalności gospodarczej. Dochód ze sprzedaży waluty jest tutaj rozumiany w kontekście dochodu z transakcji kapitałowej.

W zależności od wysokości dochodu, konsument powinien od przychodu odpisać 18 proc. lub 32 proc. W przypadku osoby prowadzącej działalność gospodarczą podatek będzie wynosił 19 proc. Na rozliczenie jest czas do 30 kwietnia w roku, który nastąpił po dokonaniu transakcji. Opodatkowaniu podlega różnica pomiędzy kwotą kupna i sprzedaży waluty.

Podatek dotyczy wszystkich przedsiębiorców i osoby fizyczne, które kupiły walutę, aby sprzedać ją z zyskiem. Zapis ten nie dotyczy jedynie sytuacji, gdy wymiany dokonano w celach zakupowych. Wtedy z podatku są zwolnione również firmy wymieniające pieniądze w celu dokonania transakcji kupna i sprzedaży.